info@matlabiran.ir

خانه » آموزش Revit » آموزش نرم افزار Revit MEP (بخش 011) – رایگان

آموزش نرم افزار Revit MEP (بخش 011) – رایگان

بخش 011: آموزش کار با فامیلی های درجا (in-place families)

در این بخش از مجموعه ی آموزش نرم افزار رویت مپ به آموزش نحوه ایجاد و کار با فامیلی های درجا و فلسفه ی وجودی این نوع فامیلی ها پرداخته می شود.

برای دسترسی به سایر فیلم های آموزشی نرم افزار رویت می توانید به اینجا مراجعه کنید.

برای مشاهده متن کامل این فیلم آموزشی روی لینک زیر کلیک کنید.

آموزش نرم افزار Revit MEP (بخش 011) – رایگان

آموزش نرم افزار Revit MEP (بخش 011) – رایگان

مجموعه ی آموزشی نرم افزار رویت مپ (Revit MEP) که در پیش روی شما قرار دارد توسط کارشناسان سایت متلب ایران ترجمه و دوبله شده است. در این دوره آموزشی نرم افزار رویت (Revit) و به خصوص رویت مپ (Revitt MEP) به صورت گام به گام آموزش داده شده است. مدرس اصلی این دوره های آموزشی آقای تیم داندر (Tim Dundr) هستند که سابقه ی طولانی و حدود 20 ساله در صنعت و طراحی و مدل سازی ساختمان دارند.

هر بخش شامل یک درس می باشد و قطعا با مشاهده و دقت در فیلم های آموزشی ارائه شده، افراد می توانند به توانایی مناسبی در استفاده از نرم افزار رویت دست یابند.

در این درس در ارتباط با فمیلی هایی صحبت میکنیم که بهشون in-place families گفته میشه. ممکنه الان بپرسید چند تا فمیلی در رویت وجود داره. در جلسه ی قبل راجع به فمیلی های سیستم صحبت کردیم و حالا هم درباره ی فمیلی های درجا یا in-place صحبت می کنیم. در رویت به طور کلی سه نوع فمیلی وجود داره. اول: سیستم فمیلی ها که به صورت کلی به سیستم های شما تعلق دارند. مثل سیستم داکت، سیستم لوله کشی، کاندوئیت و مجموعه های گوناگونی از اتصالات دارند که به اون ها مربوط هستند. همونجوری که الان روی صفحه ی من دیده میشه. دومین نوع فمیلی ها، فمیلی های قابل بارگذاری یا loadable هستند. این ها المان هایی هستند که میتونید اون ها رو در هر پروژه رویت بارگذاری کنید. این ها میتونند هر چیزی مثل زانو های با مقطع مستطیلی و دایره ای و شعاع خمش های گوناگون باشند. یا در معماری می تونند هر چیزی مثل در، پنجره یا صندلی باشند. یا حتی میتونند شکل خاصی از علامت گذاری و نوشته گذاری باشند. مثلا نوع خاصی از برچسب هایی که میشه استفاده کرد. بنابراین این ها فمیلی های قابل بار گذاری هستند که در پروژه های مختلف میشه ازشون استفاده کرد. نوع سومی فمیلی ها، فمیلی هایی هستند که این درس مربوط به اون هاست و اسمشون فمیلی های در جا هست. فمیلی های درجا یا in-place برای اون المان اهی خاصی هستند که فقط برای همین پروژه ی خاص استفاده میشن. بنابراین چیزی نیستند که به صورت تکراری و در پروژه های مختلف استفاده بشن. یا حداقل اینجوری بگیم که در فلسفه ی وجودیشون چیزی نیستند که در پروژه های مختلف استفاده بشن. برای مثال در صفحه ی رویت، من این مسیر کانال کشی رو دارم و یک قطعه ی کانال میخام که فقط مخصوص اینجاست و جای دیگه ازش استفاده ای ندارم. من میتونم یک فمیلی که در حال حاضر موجود هست رو باز کنم و یک کپی ازش تهیه کنم. اصلاحش کنم و ازش استفاده کنم. ولی در این صورت همون فمیلی ای میشه که ازش میتونیم بار ها و در همه پروژه ها استفاده کنیم. شاید شما این روش رو دوست هم داشته باشیم. اما یه راه دیگه چیزیه که همون in-place family نامیده. به طور ساده به این صورته که شما محتویات چیزی که میخاید رو به صورت دلخواه، در یک مختصات دلخواه و یک مرجع دلخواه می سازید با این فرق که تمامی این ها فقط برای همین پروژه ی خاص وجود دارند. خب چطوری این کار رو انجام بدیم. خب قبل از هر چیزی میریم سراغ تبی که میخایم بر اساس اون طراحی کنیم. در این درس میریم سراغ تب سیستم. در منتها الیه سمت راست گزینه ای به نام component وجود داره. در منوی که به سمت پایین باز میشه شما دو تا گزینه دارید. گزینه ی اول place a component هستش. حالا برای این که فقط نشون داده باشیم این گزینه چیکار میکنه، روش کلیک میکنم. این گزینه برای المان هایی هستند که در حال حاضر وجود دارند و میخاید از اون ها مجددا در این پروژه استفاده کنید. وقتی که کلیک میکنیم در پنجره ی properties یک منو خواهیم داشت که از اون ها میتونیم متناسب با نیازمون در پروژه استفاده کنیم. برای این که از این دستور خارج بشیم روی گزینه ی modify کلیک میکنیم.

به تب سیستم بر میگردیم. در منتها الیه سمت راست روی component میریم. و این بار گزینه ی model in-place رو فعال می کنیم. حالا اولین چیزی که از شما میپرسه مشابه همون اتفاقی که برای ساختن یک فمیلی میافتاد اینه که خب این مدلی که در جا میخاید ایجاد کنید به کدوم یکی از فمیلی ها تعلق داره. من گزینه ی duct fitting رو انتخاب میکنم. روی اوکی کلیک میکنیم. در پنجره ی بعدی که میاد از ما میپرسه که نام این فمیلی رو چی میخاید بزارید؟ ممکنه بگید که این نام گذاری اهمیتی نداره و یکی خودنمایی محسوب میشه. اما وقتی من به پنجره ی project browser میرم و در بخش duct fitting زیر مجموعه های مختلف فمیلی ها رو میبینم. این نامی هم که ما اینجا قرار میدیم در کنار اون ها اضافه میشه. بنابراین سعی کنید که یک نام با معنی بهش اختصاص بدید. من اسم فمیلی رو duct fitting sample میزارم. خب اگر روی اوکی کلیک کنید میبینید که اون به پروژه شم اضافه شده. خب میبینید که به project browser من اضافه شده اما باید توجه داشته باشید که فقط برای همین پروژه این موضوع بر قراره. اتفاق دیگه ای که میافته اینه که ریبون ها تغییر می کنن. شما الان در حالتی قرار گرفتید که میتونید در اون فمیلی رو ویرایش کنید. بسیار شبیه حالتیه که میخاستید یک فمیلی بسازید یا یک فمیلی ویرایش کنید. خب از این جا به بعد کاری که شما از نظر فنی انجام میدید اینه که در ابتدا مختصاتی رو تعیین کنید. بعدش هم اگر میخاید کمی هوش به اون اضافه کنید. برای مثال یک متصل کننده کانال یا duct connector یا conduit connector که برای متصل کردن قطعه ای که ساختید به سایر اجزای سیستم لازمه. یا اگر بخاید چیزی رو در سیستم اندازه گیری کنید. مثلا میزان شارش هوا در کانال رو بخاید اندازه گیری لازمه که کمی هوش به قطعه ی مورد نظرتون اضافه کنید. در کنار بخش connectors بخش دیگری به نام datum وجود داره. این جاییه که ازش برای تعیین مرجع ها یا reference  ها استفاده می کنیم. خب در کدوم نقشه میخاید که کار کنید. سقف، کف یا حتی فاصله ی مشخصی از کف تمام شده. یا خطوط مرجع. همه این ها در این بخش قابل تنظیم هستند. یه مثال از این که این کار چطوری انجام میشه رو سعی می کنم براتون ارائه بدم ولی وارد جزئیات دقیقش نمیشم. زیرا که ایجاد کردن فایل های فمیلی کار پیچیده ایه. خصوصا اگر بخاید که محتویات زیادی رو بهش اضافه کنید. بنابراین ما در این درس روی این موضوع تمرکز نمی کنیم. یه مثال کوچیک برای نشون دادن این موضوع به این صورته که مثلا من میخام در انتهای مسیر کانال کشیم یک دریچه ی خروج هوا قرار بدم که بر اساس مختصات خاصی باشه. به بخش forms در ریبون ها میریم. روی گزینه ی extrusion کلیک میکنم. حالا وارد حالت ویرایشی میشیم و در سمت راست میتونیم رو گزینه کشیدن یک خط کلیک کنیم. این گزینه امکان کشیدن یک خط ساده رو فراهم میکنه. منمیتونم از مختصات موجود کانال کشی خودم برای شروع کارم استفاده کنم. بعدش شکل مورد نظر خودم رو میکشم. شکل دقیق در این مثال مورد توجه ما نیست. خب زمانی که شما یک شکلی رو ایجاد کردید که در این مثال به صورت بسته هم هستش. یعنی لبه هاش روی همدیگه قرار گرفتند. رو علامت تیک سبز رنگ کلیک میکنیم. با این کار از حالت ویرایشی خارج میشیم و حالا شما میتونید شکلی که کشیدید رو اصلاح کنید ویژگی های مشخصی رو به اون تخصیص بدید. اگر هم که کارتون با این شکل تموم شده از گزینه ی finish model استفاده می کنیم. حالا این شکلی که رسم کردیم به عنوان یک المان مربوط به کانال کشی در نظر گرفته میشه و میتونیم اون رو در project browser ببینیم. خب میتونم دوباره جلو تر برم و اون رو بیشتر اصلاح کنم. مثلا به یک فمیلی خاص اختصاصش بدم. مقادیر خاصی رو بهش بدم. یا هوشمندی خاصی رو براش در نظر بگیرم.

پس به طور خلاصه این درس به فمیلی های در جا اختصاص داشت. این که این فمیلی های چی هستند. کاربردشون در کجاست و چطوری میشه یک فمیلی در جا ساخت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.